Tuesday, February 2, 2010

Xhepistët, ankthi i pensionistëve dhe grave

Të martën e shkuar Razia, një pensioniste nga “Ali Demi” mbeti pa para për të paguar biletën e autobusit, pasi pikërisht në momentin që ajo e nxori kuletën nga çanta, një i ri rreth 20 vjeç ja rrëmbeu nga duart.

“Kishte mjaft kohë që një djalë rreth 20-25 vjeç, rreth 1.80 m, flokë kafe po më shikonte dhe nuk po m’i ndante sytë. Sapo nxora portofolin, personi që po më shikonte në mënyrë të befasishme më rrëmbeu portofolin dhe zbriti me vrap nga dera e autobusit e hapur që të zbrisnin pasagjerët e tjerë”, - rrëfen gruaja e moshuar. Në pak sekonda njeriu që i vodhi çantë ku kishte librezën e pensionit dhe pak të holla u zhduk në rrugë, ndërsa dera kryesore e autobusit u mbyll dhe gruaja nuk mundi të kërkonte as ndihmë.

Raste të tilla në autobusët urbanë të kryeqytetit që vuajnë nga tejmbushja, ndodhin mjaft dhe fatkeqësisht të dëmtuar janë kryesisht pensionistë apo persona në moshë të thyer që humbasin aty edhe ato pak para që kanë. Një grua që banon te “Medreseja” tregoi se një rast vjedhjeje që i kishte ndodhur edhe asaj. Selvija rreth të 60-tave tha se një vit më parë ndërsa udhëtonte me linjën e unazës deri tek tregu i Medresesë e kishin grabitur. “Isha në këmbë afër shoferit, kur pas një kohe të shkurtër pashë se më kishin hapur çantën dhe më kishin vjedhur kuletën me 20 mijë lekë që kisha brenda. Nuk e pashë se kush më vodhi pasi kishte shumë njerëz në urban”, - tregoi ajo. Policia, edhe pse pranon që raste të tilla ndodhin, thotë se ato nuk janë masive, ndërsa vetëm një javë më parë 4 të rinj u arrestuan për vjedhje të kësaj natyre, që përfshinin kryesisht çanta grash të rrëmbyera me dhunë në vende të mbipopulluara.

Drejtuesit e mjeteve të transportit urban dhe faturinot që shërbejnë në të pranojnë se vjedhjet në autobusët ku ata shërbejnë janë masive, por shoferët thonë se ata nuk mund të kontrollojnë një gjë të tillë, ndërsa faturinot ua faturojnë fajin pasagjerëve që shpesh nuk janë të kujdesshëm. Policia prej kohësh ka publikuar një listë me këshilla, ku kryesorja është të mos mbajnë gjëra me vlerë në xhepat e pasmë, por kjo duket se nuk mjafton për të ndryshuar situatën.

Një faturino autobusi i linjës Qendër-Sharrë me targa TR 6846, thotë se raste ka pothuajse çdo ditë. “Njerëzit që vidhen më shumë janë persona të moshave nga 50 deri 65 vjeç, vajzat dhe gratë e të gjitha moshave si dhe pensionistët”, - tregon ai.
Sipas tij, njerëzit që humbin më shpesh paratë apo gjërat me vlerë janë ata që vijnë nga rrethet. “Ne i paralajmërojmë njerëzit që të mos rrinë afër dyerve, dhe të kenë vëmendjen pasi xhepistët e kanë më të lehtë që të kryejnë vjedhjen kur janë dyert e hapura që ta kenë më të lehtë për t’u larguar. Por disa njerëz si jabanxhinjtë nuk e dinë problemin dhe neglizhojnë, duke u bërë pre e xhepistëve”, - thotë ai.

Grabitësit që ai i etiketon, si narkomanë dhe parazitë, përdorin mënyra të ndryshme për të vjedhur. “Ata veprojnë në grupe ku materiali i vjedhur (lekë, varëse, mjete personale identifikimi) kalohen dorë mbas dore që nga ai që i grabit deri tek personi i fundit”, - tregon ai skemat që ka parë të realizohen edhe në autobusin e tij. Viktimat e vjedhjeve dhe punonjësit e urbanëve thonë se vendet e preferuara për xhepistët janë pikat e ndalimit të urbanëve, ku vjedhësit grabisin portofolet dhe zbresin me vrap për t’u larguar nga vendi grabitjes. Por në mjaft raste ata që vidhen as arrijnë ta kuptojnë që i kanë vjedhur. “Para disa kohësh më vodhën kuletën me lekë bashkë me dokumentet që kisha me vete”, - rrëfehet Xhevahire Meta. “Në urban nuk kishte vend ku të rrije dhe kur arrita në shtëpi hapa çantën për të parë lekët, pashë që kuletën nuk e kisha”. Rastet janë të shumta në të gjitha linjat e urbanëve në kryeqytet, por policia identifikon si më problematike linjat Uzinë-Qendër, Qendër-Sauk, Kombinat-Kinostudio. Loja e preferuar e xhepistëve është ajo e shtyrjes. Por policia paralajmëron se nuk është ai që po ju shtyn që do të kryejë vjedhjen. Në listën e këshillave për udhëtarët, policia thotë se ndërsa ortaku ju shtyn, një person tjetër do t’iu nxjerrë kuletën nga çanta apo xhepi.

Një banorë i Saukut tha për gazetën se i kishin vjedhur portofolin më lekë dhe pasaportën brenda. “Disa djem po shtyheshin në urban dhe njëri prej tyre u përplas me mua. Më kërkoi falje dhe vazhduam rrugën. Pas një farë rruge futa dorën në xhep për të parë për portofolin po nuk e kisha më. Atë djalin nuk e pashë më pas kësaj”, - thotë ai.

As Razia nuk do të ketë mundësi të shohë djalin që i rrëmbeu çantën, por këtë herë ajo duhet të kthehet në shtëpi, pa mundur të paguajë faturat dhe me disa para minus në bilancin e saj prej pensionisteje.


Si të mos vidhesh, këshilla nga Drejtoria e Policisë së Qarkut Tiranë


1. Në mjetet e mbushura plot me njerëz, përgjithësisht, nuk e kryen vjedhjen ai që shtyn, por shoku i tij, sidoqoftë malli i vjedhur kalon dorë më dorë.

2. Mos e mbani kurrë portofolin në xhepat e pasmë.

3. Keqbërësit përdorin teknika të ndryshme të bazuara gjithmonë tek shkathtësia: që nga aksioni me dorën e lirë, në përdorimin e mbështetëseve si bastunë, çadra, çanta, përdorimi i brisqeve për të prerë xhepat: kujdes nga përplasjet me këto objekte.

4. Nevojitet të bëhet kujdes në stacionet ku ndalojnë këto mjete; me mbërritjen e mjetit shtyrjet dhe presioni i krijuar mund t’ju duken natyrale, por ato mbulojnë veprimet e vjedhësit.

5. Është mirë që lekët dhe dokumentet të mbahen të ndara në xhepat e brendshëm.

6. Është mirë që të shikoni përreth për të identifikuar njerëzit dhe në qoftë se është e mundur ndonjë hajdut.

7. Në rast nevoje drejtojuni personelit të shërbimit. Kujdes, ndonjëherë ai që mund t’iu ofrojë ndihmë mund të jetë pjesëmarrës në vjedhje.

LIGOR TOLA, G.Standart

Thashethemet na bëjnë mirë (?)

Gratë e dinë prej kohësh, por tani e konfirmon edhe shkenca: Të merresh me fjalë të bën mirë.

Keshtu te flasesh me mikeshat per gjera personale te tuat apo te te tjereve ngre nivelin e rogesteronit, (hormonit qe prodhohet nga vezoret dhe qe redukton ankthin dhe stresin) dhe permireson marredheniet sociale duke bere individin me te lumtur.

Konfirmimi vjen nga nje studim i Universitetit te Michigan, te publikuar nga revista “Hormones and behaviour”, qe analizoi 160 studente, te ndara ne dy pjese.

Gjysmes se tyre iu kerkua qe te benin pyetje specifike te tipit: Ke do te doje te ftoje per darke? ose: Cila ka qene iniciativa jote me e mire? Grupit tjeter iu kerkua qe te korrigjonte tekstin e nje publikimi per botaniken.

Vetem 20 minuta me pas u pa se progesteroni i vajzave qe diskutuan rreth gjerave me familjare u rrit shume krahasuar me ate te atyre qe u moren me temen e botanikes.


Webshqip

Thashethemet ekzistojnë, vetëm për veshët që presin ti dëgjojnë. (Stop Injorancës)

Dyfishohet çmimi i ujit për konsumatorët familjarë

Rritje të ndjeshme parashikohen edhe për bizneset. Uji nuk shtrenjotohet për furrat e bukës. Ujësjellësi: Tirana ka çmimim më të ulët, do të kryejmë investime për përmirësimin e rrjetit.

Pas rritjes së çmimit të energjisë elektrike konsumatorët do të përballen së shpejti edhe me shtrenjtimin e ujit të pijshëm. Ndërmarrja e Ujësjellës Kanalizimeve për Tiranën ka aplikuar ditët e fundit pranë Entit Rregulator të Ujit për rritje të çmimit me arsyetimin se tarifat aktuale nuk justifikojnë koston por edhe nuk japin mundësi për investime të mëtejshme. Bëhet fjalë për konsumatorët e bashkisë së Tiranës, asaj të Kamzës dhe të komunave, Kashar, Yzberisht, Bërxullë, Prezë, Zallbastar, Shëngjergj, Bërzhitë, Farkë, Petrelë, Baldushk dhe Krrabë.
Referuar kërkesës drejtuar Entit të Ujit, ujësjellësi i Tiranës pretendon një rritje dyfish krahasuar me çmimin aktual për sa i përket konsumatorëve familjarë. Deri më tani, një metër kub ujë keta të fundit e kanë paguar me 20 lekë, ndërkohë që pas miratimit të propozimit të Ndërmarrjes së Ujësjellësit e njëjtja sasi uji do të paguhet me 40 lekë.

Krahas familjarëve, rritje çmimi pritet të aplikohet edhe për konsumatorët e tjerë. Nga 75 lekë për metër kub që e kanë paguar deri më tani, Entet Buxhetore do ta paguajnë atë me 120 lekë. Një rritje pak më e moderuar parashikohet për bizneset dhe kompanitë private. Deri më tani bizneset janë tarifuar 95 lekë për metër kub ndërkohë sipas propozimeve të ndërrmarjes, çmimi pritet të pësojë një rritje prej 25 lekësh duke arritur në 120 lekë. Ndërkohë, kompanitët të cilat për shkak të produktit që prodhojnë kanë nëvojë për sasi të mëdha uji parashikohet të paguajnë më shumë. Të tilla janë kompanitë e prodhimit të pijeve alkoolike, atyre freskuese, ujit, etj. Nga 95 lekë për metër kub, pas rritjes që pritet të miratohet nga Enti Rregullator i Ujit, çmimi për këto kompani pritet të shkoje në 150 lekë. Ndërkaq, njëlloj siç ndodhi edhe me çmimin e energjisë elektrike, prodhuesit e bukës do të vazhdojnë të jenë të favorizuar edhe këtu. Çmimi për këto të fundit nuk pritet të pësojë asnjë rritje duke mbetur në nivelin e 95 lekëve për metër kub ujë.

Me të ardhurat që do të përfitohen nga rritja e çmimit kjo ndërmarrje parashikon të kryejë një serë investimesh përgjatë muajve në vijim. Kështu përgjatë këtij viti kjo e fundit ka planifikuar të kryejë disa invetime në ndërtimin e linjave të reja të transmetimit, me qëllim eliminimin e lidhjeve te paligjshme dhe miradministrimin e burimeve te ujit. Po ashtu, pjesë e projekteve që pritet të realizohen brenda këtij viti janë edhe ndërtimi i një depoje të re për mbledhjen e ujit dhe rikunstruktimi i një pjese të rrjetit të brëndshëm të Tiranës. Një ndër investimet e parashikuara për t'u realizuar gjatë këtij viti ështe edhe vendosja e 20 mijë matësave duke kompletuar të gjitha bizneset dhe institucionet shtetërore.

Është --------- Bëhet

Familjarë 20 lekë/m³ - 40 lekë/m³
Ente Buxhetore 75 " - 120 "
Biznese 95 " - 120 "
Prodhim pije alkoolik,freskuese, ujë, pishina, etj 95 " - 150 "
Furra Buke 95 " 95 "
Shitje uji me shumicë 6 " - 10 "

Shekulli
Armata e depozitave...

Nuk kam dijenë të plotë nëse në Tiranë ka ndonjë zonë, ku uji i pijshëm mund të pihet, por ajo që është logjike dhe e thjeshtë, të thotë se së shpejti do të paguajmë dyfish ujin e pijshëm, që lutemi të na mbushë depozitat. Na ka marrë malli të bëjmë njëherë dush me presion... Ndal Paditurisë.

ARBËRESHËT E ITALISË: Emigrimi dhe ruajtja e identitetit

Arbëreshët janë shqiptarë të cilët jetojnë në Italinë jugore që nga shekulli XV dhe XVI. Këta shqiptarë, tani të quajtur arbëreshë, e lanë Shqipërinë kur ajo u pushtua nga Perandoria Osmane Qytetet ku banojnë arbëreshët mbajnë nga dy emra, një në arbërisht, dhe tjetrin italisht. Kryeministër i Italisë, pati qenë dy herë i zgjedhur Francesco Crispi, dhe ishte arbëresh ka Palazzo Adriano.

Arbëreshët në Itali, sot numërohen mbi 100.000 persona që flasin gjuhën arbërore.

Njihen shtatë eksode të mëdha që nisin që nga koha për një herë pas vdekjes se Gjergj Kastriotit, deri nga fundi i shek. XVIII (1780-1790), janë ngulimet e fundit të shqiptarëve në Italinë Veriore, si provincën e Pavias dhe të Piacencës, po ashtu një grup i madh i'u drejtua krahinës qendrorë në Molise dhe një tjetër grup në drejtim të krahinës jugore Bazilikatës.

Një nga veçoritë që karakterizon këtë popull, është që përveç gjuhës dhe traditave, ruajtën me heroizëm edhe ritin dhe preardhjen fetare, ku edhe sot e kësaj ditë gati 1/3 e arbëreshëve vazhdojnë në ritin bizantin.

Sot, deri 1999, janë shumë shqiptarë që arritën në fshatrat e arbëreshëve pikërisht në Piana degli Albanesi në Sicili.

Harku kohor gjatë së cilit zunë fill dhe u përforcuan bërthamat e ngulimeve të arbëreshëve në Itali, fillon aty nga gjysma e shekullit të pesëmbëdhjetë e vazhdon deri në vitin 1774. Shqiptarët e parë që mbërriten në Itali ishin ushtarë nën urdhrat e Dhimiter Rërës, i thirrur nga Alfonsi i Parë i mbiquajtur Shpirt-madhi (Il Magnanimo), mbret i Dy Sicilive (1442-58; V d’Aragona: 1416-58), për të luftuar në Kalabri kundër kundërshtarëve të monarkut spanjoll.
Mbreti Alfons I i dha Rërës përgjegjësi politike në Kalabri ku, pas vitit 1448 u ngrehën ngulimet e Amatos, Àndalit, Ariettas, Casalnuovo di Nojas, Vena di Màidas e Zangaronas. Të bijtë e Dhimitrit, Gjergji dhe Vasili, zbritën dreit Sicilisë duke i dhënë kështu zanafillën ngulimeve të shqiptarëve që sot shtrihen në provincën e Agrigjentos, Katanias dhe Palermos. Me dendësimin e marrëdhënive midis Mbretërisë së Dy Sicilive dhe Arbërisë së Gjergji Kastriotit i mbiquajtur Skënderbeu, ky i fundit i dha ndihmën e vet Ferdinandit të Parë i mbiquajtur Dobiçi (Il Bastardo 1458-1494) në luftimet kundër Anxhuinëve. Si shpërblim, Skënderbeu mori prona në Pulja midis të cilave Monte Sant’Angelo, San Giovanni Rotondo dhe Trani.
Aty u vendosën shumë ushtarë, të cilëve iu shtuan të tjerë të cilët, pas vdekjes të Skënderbeut me 1468 – që i dha shtysë mësymjes turke – zgjodhën bashkë me shumë të krishterë të tjerë të shpërngulen në Itali: sollën lindjen e fshatrave Campomarino, Casalnuovo Monterotaro, Casalvecchio di Puglia, Chieuti, Faggiano, Martignano, Monteparano, Portocannone, Roccaforzata, San Giorgio Jonico, San Martino, San Marzano di San Giuseppe, San Paolo di Civitate, Santa Croce di Magliano, Sternatìa, Ururi dhe Zollino.
Skënderbeu (1405-1468) deri në fund të ditëve të tij luftoi dhe arriti ta mbajë Vendin e vet te lirë nga rreziku otoman i dli, në dyert e Vjenës, kërcënonte tërë Perëndimin: është pikërisht në Vjenë ku ruhet përkrenarja dhe shpata e Skënderbeut. Skënderbeu ishte një erudit me kulturë të gjerë, njihte pese gjuhë të huaja, ishte i fesë së krishterë dhe kishte aftësi të theksuara diplomatike. Skënderbeu njihet si “shpikësi” i luftës guerilase. Më 1461 u prit nga papa Pio II (1458-64) për të kerkuar ndihme mbështetëse në luftën e përbashkët kundër armiqve turq.
Më 1470 pas martesës së Irena Kastriotit me princin e Bizinjanos (një feudal i madh i Kalabrisë), një pjesë e madhe e arbëreshëve të Pulias u shpërngul bashkë me fisniken Irena në tokat e bashkëshortit të saj duke populluar kështu Macchia Albanese, San Cosmo Albanese, San Demetrio Corone, San Giorgio AIbanese, Spezzano Albanese e Vaccarizzo Albanese. Me rënien e Krujës, kryeqytetit legjendar të rezistencës kundër musulmanëve, të porsaardhurit themeluan ngulimet e Acquaformosa, Castroregio, Cavallerizzo, Cervicati, Cerzeto, Cìvita, Falconara Albanese, Firmo, Frascineto, Lungro, Mongrassano, Plàtaci, Porcile, Rota Greca, San Basile, San Benedetto Ullano, San Giacomo d’Acri, San Lorenzo del Vallo, San Martino di Finita, Santa Caterina Albanese, Santa Sofia d’Epiro, Serra d’Aiello, e të tjera.
Emigrimet e mëdha shqiptare të gjysmës së dytë të mijëvjeçarit morën fund në vitet 1533-1534 pas kapitullimit të fortesës së Koronës, kështjella e fundit kundër otomanëve. Familjet shqiptare u strehuan në Napoli, në ishullin e Liparit; pjesa më e madhe u dërgua në Melfi (shqiptarët që ishin strehuar aty u shkëputën dhe themeluan Barile-n), në Brindisi Montagna, Fameta, Maschito e San Costantino Albanese. Do të pasonin refugjatë të tjerë më 1647 (Barile), 1744 (Villa Badessa) e 1774 (Brindisi Montagna). Bërthama arbëreshësh u vendosën në territorin e Parencos dhe në fshatin e Peroit (Istria dhe Pola): kolonia e Peroit lindi pas një lejeje të Venecias, e cila i hapi dyert disa familjeve tregtarësh që shkëmbenin mallra me La Serenissima Republikë të Venecias.
Të tjera ardhje shqiptarësh shënohen midis njëmijëekatërqindës dhe njëmijëepesëqindës në Bari, Bosco Tosca e Pievetta-Dogana Po (Piacenza), Cardevole (Corsica) e Rimini. Shumë prej shqiptareve të ardhur shkruhen si ushtarë në ushtritë spanjolle dhe luftojnë heroikisht në luftrat europiane. Ështe me nam të madh kaloresia shiqptare e Republikës së Venecias, e mbiqujtur kalorësia e stratiotëve, si edhe ushtarët e kembësorisë të Napolit, Maqedonasja Mbretërore (La Real Macedone e formuar nga mbreti Karli VII [1734-59, III i Spanjës: 1759-88]).
Autoritetet fetare lokale i njohën refugjatë si të krishterë. Me kalimin e kohës, shumë koloni u detyruan t’i nënshtroheshin latinizinut ose kër-cënimit ndaj një mase të tillë si edhe formash të tjera të përziera të liturgjisë latine dhe bizantine.

Gjatë periudhës papale të papës me origjinë shqiptare Klementi XI, me nismë të atit arbëresh Stefan Rodotà, u pranua propozimi për themelimin e një kolegji të ritit bizantin në Kalabri dhe emërimi i një peshkopi i cili kishte fiiqinë të detyronte priftërinjtë të përdornin këtë rit. Kundërshtimi nga ana e peshkopëve latinë i vonoi jo pak projektet e komunitetit shqiptar por më 1732, Klementi XII (1730-40) dhuroi për përmbushjen e këtij qëllimi pronat e abacisë së San Benedetto UUano si edhe një sasi të madhe të hollash nga thesari i vet. Nëpërmjet urdhëresave të Atit të Shenjtë, peshkopit bizantin iu dhanë të drejta të plotfuqishme në kuadrin e kolegjit, si edhe e drejta për të emëruar në urdhrin e ri studentët e vet. Po kështu iu njoh edhe e drejta të vizitonte kishta e ritit bizantin porse fetarët e ritit mbeteshin nën jurisdiksionin e priftërinjve latinë. Për sa i përket shqiptarëve të Sicilisë, iu dha një kolegj në Palermo nga Karli VII ndërsa Ferdinandi IV (1759-1806; 1815-25) u caktoi një peshkop gjithmonë në kryeqytetin sicilian (1784).
Përpjekja e shqiptarëve për të arritur mirëfilltësinë e ritit të tyre, si edhe dioqeza të plota bizantine, u bënë konkrete me kalimin e kohës. I përket gjysmës së dytë të njëmijë e shtatëqindës vepra themeltare e Pompilio Rodotà-s “Mbi origjinën, përparimin dhe gjendjen e tanishme të ritit grek në Itali”. Arbëreshëve iu njoh identiteti dhe iu çmuan vlerat nga Papa Leoni XIII (1878-1903) i cili urdhëroi eliminimin e çdo shtojce liturgjike që nuk përputhej me ritin bizantin. Më tej, më 1919, gjatë periudhës papale të Benediktit XV (1914-22) u ngrit në Kalabri “eparkia” (dioqeza) e Lungros dhe më 1937, me Papa Pio XI (1922-1939), në Sicili u ngrit ajo e Horsë së Arbëreshëvet (Piana degli Albanesi). Në të njëjtën kohë u shpall “ezarkike” edhe abacia e Shën Mërisë në Grottaferrata (Roma).

Feja e Arbëreshëve

Shqiptarët e krishterë që mërguan ne Itali në shekullin e XV dhe ato që pasuan në dyshekujt e tjerë, ndiqnin ritet fetare bizantine në gjuhën greke. (Nga kjo karakteristikë e tyre rrjedh edhe një keqkuptim qe shpesh ka karakterizuar njohjen e komunitetit arbëresh dhe që duket më qartë në emërtimin e Horës së Arbëreshëvet (Sicili) e cila në Italisht njihet si Piana degli Albanesi por në periudha të ndryshme është quajtur edhe Piana dei Greci.) Një pjesë e mirë e shqiptarëve të krishterë bizantinë, kishin lidhje edhe me kishën katolike të Romës ndërsa të tjerët, me ardhjen në Itali, iu nënshkruan ritit latin duke vazhduar me kokëfortësi te ruanin identitetin fetar bizantin.
Nën periudhën papale të Klementit XI (1700-1721), papë me origjinë shqiptare, dhe KlementitXII (1730-1740) Vatikani fillon të tregojë interes ndaj traditës fetare bizantine duke lejuar themelimin e kolegjeve bizantine në San Benedetto Ullano (më vonë shpërngulur në San Demetrio Corone) dhe në Palermo. Prania e këtyre qendrave kulturale i siguroi komuniteteve shqiptare të Kozencës dhe Palermos një trashëgimi të çmuar kulturore ku u ushqyen me dhjetra intelektualë arbëreshë të cilët patën edhe role prej protagonistesh gjatë lëvizjes së risorxhimentos italiane. Dy kolegjet në fjale nxitën përhapjen e ideve të reja romantike. Aty u formuan edhe disa nga shkrimtarët kryesorë arbëreshe.

Marre nga "Bota Shqiptare", Autori:Giovanni Armillotta, gazetar dhe studiues, është një ndër miqtë më të mirë të shqiptarëve në Itali dhe të çështjes shqiptare në botë. Është pjesëtar nderi i kolegjiumit të “Bota Shqiptare”.
Ernesto Sabato

Arbëreshë të njohur

* Ernesto Sabato
* Francesco Crispi
* Lekë Matrënga (1567-1619), shkrimtar.
* Zef Skiro (1690 - 1769), arkivesk në Diocesin të Durrës edhe misionar në Himarën.
* Dhimitër Kamarda (1821 - 1882), filozof.
* Zef Skiroi (1865 – 1925), poet, linguist edhe publicist.

A mendoni se do ishte e drejtë që shteti shqiptar të kryente marrëveshje me shtetin italian , që shqiptarët e dy anëve të Adriatikut të kishin mundësinë të lëviznin lirshëm mes tyre, pas këtyre 500 vjetëve ndarjeje ?

Kjo është një faqe e hapur nga arbëreshët dhe j'ua sygjeroj : http://www.facebook.com/pages/Piana-Degli-Albanesi-Italy/Piana-degli-Albanesi/50459086198?ref=sgm.

Dëgjoni gjithashtu një këngë në YT, që e kam shumë përzemër, e kënduar nga një grup arbëresh: http://www.youtube.com/watch?v=LsTQM4t76r8

Ndal Paditurisë

Prezenca jote është dhuratë për këtë botë

Një dozë e mirë autostime për këtë fillim jave.

Ti je unik dhe i veçantë.

Jeta jote mund të jetë ajo që ti e dëshiron.

Çdo ditë jetoje si të veçantë.

Numëro arritjet, jo problemet.

Do t’ja dalish mbanë pa marrë parasysh se çfarë problemi të të del para.

Brenda teje ka shumë përgjigje.

Kupto, ki guxim, ji i fort.

Mos vendos limite në veten tënde.

Shumë endërra janë në pritje për tu realizuar.

Vendimet janë shumë të rëndësishme për t’ja lënë rastit.

Arrije qëllimin dhe çmimin, që e meriton.

Asgjë nuk harxhon më tepër energji se sa kur mërzitesh për diçka.

Sa më gjatë që e mban një problem, aq më i madh dhe më i rëndë ai bëhet.

Mos i merr gjërat shumë seriozisht.

Jetoje jetën e kthjellët, e jo me pendime.

Mbaje mend se një dashuri e vogël shkon nëpër rrugë të gjata.

Mbaje mend se dashuria e madhe…shkon në rrugë…të përjetshme.

Mbaje mend se shoqëria është investim i mençur.

Pasuritë e jetës janë njerëzit…sëbashku.

Kuptoje se asnjëherë nuk është vonë.

Bëji gjërat e zakonshme në mënyra të pazakonshme.

Ki shëndet dhe shpresë dhe lumturi.

Ndaj pak kohë për të menduar një dëshirë.

Dhe asnjëherë mos harro…

As edhe një ditë…

Se sa special/e je.


Forumivirtual.com