Veten e vrasim përditë.
Në tavolina
të pista kafenesh.
Në rrjeshta
të ndytë gazetash.
Në qarqe
prapësish, intrigash.
Vritemi
në një vdekje të ngadaltë.
Dhe, oh, Zot,
s'arrimë ta kuptojme vetëvrasjen tonë.
Vjen pastaj një çast.
Merr revolverin.
Këmbëza
nuk hiqet.
Ke vdekur prej kohësh.
I vdekuri nuk vetëvritet.
Bardhyl Londo
No comments:
Post a Comment
Komenti juaj do të kontrollohet nga një mirëmbajtës dhe më pas do të publikohet. Ju faleminderit!