Kriminaliteti në Shqipëri

Krimnaliteti i renditur sipas qyteteve shqiptare.

Përmeti, qyteti më i qetë.
Berati, më i trazuari

Vjedhjet po terrorizojnë Shqipërinë

Krimi që dëmton dhe prek më shumë shqiptarët është vjedhja.

Shifrat e Prokurorisë së Përgjithshme tregojnë se 40.63 për qind e krimeve që ndodhin në vend janë vjedhje. E përkthyer në shifra konkrete rezulton se vitin që kaloi kanë ndodhur 13 314 vjedhje, ose më shumë se 36 vjedhje në ditë. Por për këtë numër gjigant vjedhjesh, prokuroria ka hetuar vetëm 3409 persona dhe në gjykatë kanë përfunduar vetëm 2644 të pandehur.

Krimet me sfond seksual

Në total gjatë vitit 2011 në Shqipëri kanë ndodhur 49 krime seksuale, ku pjesa më e madhe janë krime homoseksuale me të mitur. Ndërkohë vepra e dytë më e përhapur e kësaj kategorie është kryerja e marrëdhënieve seksuale me dhunë e pasuar nga kryerja e marrëdhënieve homoseksuale me adoleshentë të moshës 14-18 vjeç. - Shekulli
Qytetet me aktivitet më të lartë kriminal:
Tirana
Durrësi
Elbasani
Vlora
Shkodra
Korça
Berati
Lezha ...e në fund Përmeti, qyteti i paqes dhe i trëndafilave.

Llozha e Madhe Shqiptare ka arritur më në fund kushtet për të marrë njohjen dhe miratimin ndërkombëtar

E ka vendosur Komisioni i Rinjohjeve Ndërkombëtare gjatë Konferencës së Mjeshtrave të Mëdhenj në Amerikën Veriore. Orienti i Madh i Italisë gjithmonë në anën e vëllezërve të Shqipërisë.

Vetëm pak vite më parë dukej si një ëndërr: Ngritja e shtyllave në Tokën e Shqiponjave, ndërsa sot ai është një realitet, në zemër të Vëllazërisë Universale.

Gjatë punimeve të Konferencës së Mjeshtrave të Mëdhenj të Amerikës së Veriut, që u mbajt në Atalanta, në kryeqytetin e shtetit të Gjeorgjisë (USA), u ngrit Komisioni i çmimeve ndërkombëtare, i cili ka detyrën e verifikimit të plotësimit të kërkesave themelore të Llozhës së Madhe ndërkombëtare vëllazërore.

Mjeshtri i Madh i Orientit të Madh të Italisë, Gustavo Rafi, ka ilustruar dhe argumentuar para kërkesës së Komisionit për njohjen e Llozhës së madhe të Shqipërisë, të përbërë dhe shenjtëruar prej Orientit të Madh të Italisë Tetor 14, 2011.
Këtë mëngjes, Komisioni publikoi raportin e tij, duke deklaruar se Llozha e Madhe shqiptare i plotëson të gjitha kërkesat për të marrë njohjen ndërkombëtare.

Vëllezërit e Orientit të Madh të Italisë - Palazzo Giustiniani, me dashuri vëllazërore përqafon Mjeshtrin e Madh të Shqipërisë, Elton CACI dhe të gjithë vëllezërit shqiptarë të bindjes.

Tani edhe më shumë së bashku, për të mirën e njerëzimit, një shenjë e ndërtuesve të botës së lirë.

Burimi: http://www.grandeoriente.it/index.php?option=com_content&view=article&id=2480%3Aatlanta-21-febbraio-2012-la-gran-loggia-di-albania-ha-i-requisiti-per-poter-ottenere-i-riconoscimenti-internazionali&catid=27%3Aeventi-e-news&Itemid=12

P.s Orienti, nënkupton lindjen, si koncept gjeografik.

Edhe sikur ta marrim të mirëqenë faktin se kjo llozhë masonike shqiptare, do ndikojë, pozitivisht apo negativisht qoftë, në realitetin shqiptar dhe për të ardhmen tonë të përbashkët, pse brenda sqetullës së tartarukeve italianë?

P.s Si e ndryshon realitetin një organizatë e tillë, e cila nuk ka qasje në politikë dhe në politikën e saj, ka në qendër vetëm paqen?

Në rast se i përket tashmë një llozhe ndërkombëtare, a përfaqëson interesat shqiptare, apo interesat dhe problematikën ndërkombëtare?

Si përzgjidhet hiearkia e tyre? Cili ua ka shkruar "kushtetutën" dhe cilat janë disa prej veprave të tyre, për të justufikuar ekzistencën e tyre si organizatë?

Shkroi dhe përktheu: Stop Injorancës

Shpirti si sinonim i mendjes

Shpirti, rëndomtë trajtohet prej njerëzve si një koncept i ndarë prej mendjes, apo edhe si koncept që shpeshherë edhe bie ndesh me të.
Thonë që në momentin kur lind njeriu, në momentin kur ai vjen në jetë është i pajisur me shpirtin e tij. Shpirt që sipas disa dogmave kryesisht teologjike, nuk vdes kurrë, madje as me vdekjen tonë fizike.

Po le të marrim një shembull për të analizuar të ashtëquajturin shpirt dhe mendjen, lidhjen, ndërvarësinë e tyre. Janë sinonime të të njëjtit koncept, apo realisht identifikojnë 2 koncepte të ndara prej njëra-tjetrës.

Si shembull marrim rastin e fëmijës me prindin.
Të gjithë jemi të njohur me faktin se kujtesa njerëzore zakonisht nuk nis para moshës 2-vjeçare e madje edhe më vonë tek njeriu.
Pra, kujtesa, mendimi, riprodhimi e arsyetimi mendor, lind pas moshës 2-vjeç dhe nëse marrim të mirëqenë faktin se njeriu lind me shpirt, atëherë rrjedhimisht shpirti lind para mendjes njerëzore.
Po nëse një fëmijë të rritur për 2-vjet tek prindërit e tij, lidhje kjo që për analizë po e quajmë "lidhje shpirtërore", e ndajmë nga prindërit dhe e dërgojmë të rritet në një familje tjetër, me prindër biologjikë apo jo, kur ky fëmijë të rritet, do të dojë me shpirt, apo me mendje prindërit e tij?

Pra, ky fëmijë do të dojë prindërit e tij që e rritën 2-vitet e tij të para (vite të cilat nuk i ka fiksuar në kujtesë), apo prindërit me të cilët bashkëjeton dhe i do në bazë të një arsyetimi logjik, në bazë të një marrëdhënieje të vazhdueshme?

Cilët prindër do të dojë ky fëmijë dhe do të ndjejë më afër ky fëmijë?
Ata të lidhjes shpirtërore, apo ata të lidhjes mendore?

Nëse supozojmë se çdokush ka një shpirt, a janë këta shpirtra të barabartë? Apo shpirti i çdokujt prej nesh është i barazvlefshëm me aktivitetin mendor të secilit prej nesh?

A pasurohet shpirti gjatë jetës? Po mendja jonë në raport me të?

Çdokush mund ti përgjigjet në heshtje pyetjeve të mësipërme, por jo të gjithë do të arrijnë të kuptojnë që ajo që quhet shpirt, nuk është asgjë tjetër veçse një krijim letrar, një sinonim i aktivitetit mendor të njeriut.

Shkroi: Stop Injorancës

Piramida e qenieve humane

Përse na duhen mbretërit kur të gjithë jemi njerëz dhe të gjithëve na rrjedh gjak i kuq?

Si është e mundur që një grusht njerëzish si Uindsorët, Rotshildët, Sorosi e të tjerë përbindsha si këta të tërheqin për hunde për një kohë kaq të gjatë mbarë njerëzimin? A do të mundeshin këto monstra t'ua hidhin paq njerëzve pa bashkëpunimin me ta?

Bashkëpunimi mes monstrave si Uindsorët dhe qenieve njerëzore në vepra çnjerëzore është një dëshmi e rëndë kundër vetë njeriut.

Aristokracia dhe pushteti i saj

Me anë të medias si dhe të gjitha mekanizmave të tjerë Aristokracia me në krye Monarkitë e Evropës përpiqet t’u mbushë mendjen njerëzve se ajo nuk ka asnjë pushtet dhe se nuk përzihet me punët e politikës, ekonomisë, financave, me çështjet e luftës, etj. Publikisht, Aristokracia menaxhon vetëm organizma dhe fondazione bamirësie, bërn promovime në fushën e letërsisë dhe të arteve, si dhe të shkencës.
Të gjithë mbretërit dhe mbretëreshat, princat e princeshat e Evropës kanë ngritur fondacionet e tyre. Këtë ata e bëjnë vetëm për të mbuluar natyrën e tyre barbare dhe kriminale, pasi pushtetin në këtë botë plot dhunë, krime, konflikte, luftra, epidemira dhe genocide e kanë vetëm këta mbretër e mbretëresha, këta princër dhe princesha. Ata kanë gisht në të gjitha fatkeqësitë e mëdha që ka kaluar, kalon dhe do të kalojë çdo komb e të çdo shtet.

Pushteti në këtë planet është i trashëgueshëm dhe pushtetin në këtë planet e gëzojnë vetëm një grusht familjesh Monarkish të Evropës të lidhur mes tyre me fije farefisnie. Qeverisja e mbarë popujve është rregullluar në atë mënyrë, që Monarkitë e Evropës të jenë gjithmonë sunduesit realë të mbarë Tokës.
Ç. Xhunga

Kombi dhe historia

Kombësia është një ndër kategoritë kryesore mbi të cilat është organizuar bota jonë sot.

Fjala "Nation", që nënkupton sot "Kombësinë" ka ardhur prej fjalës latine "Natio". Hera e parë kur përdoret ky term është në Bolonjë në shekullin e XIII-të të mesjetës dhe nënkuptonte thjeshtë Universitetet, duke u përdorur për njerëzit që i përkisnin të njëjtit Universitet.

Nga ana tjetër, vetë fjala "latine" ka lindur për herë të parë në shek. e XIII-të.

Koncepti "Nation", si "Identitet Kombëtar" ka lindur vetëm gjatë revolucionit francez të 1789-ës.

Si shpjegohet atëherë, në një botë ku ende nuk kishte lindur koncepti i kombit, pra prej vitit 1789 e poshtë, historia na i trajton ngjarjet historike, perandoritë, perandorët, figurat e ndryshme historike si pronësi të disa kombeve të caktuara (greke, romake, osmane etj, etj)?

Nga ana tjetër, historia trajton shtetet ilire, apo Mbretin e parë të Arbrit dhe të Epirit, në një kohë kur vetë europianët nuk kishin ende sensin e kombësisë.

Shkroi: Stop Injorancës