Monday, February 4, 2013

Shqipëria njëmijë e një

Çështja është se kultura më e madhe mund të bashkëjetojë me një analfabetizëm të përhapur … Popuj si Suedia, që edhe pse dinë të lexojnë dhe të shkruajnë nga qytetari i parë (nënkupto mbreti) deri tek i fundit, prapë mbeteshin, e do të vazhdojnë të mbeten pa kulturë, barbarë të pashërueshëm.
Fakti është ky:
shqiptari, si përkufizim, është një njeri me kulturë, le të jetë një kulturë primitive, por ama është kulturë ….
Përballë shumë malësorëve, që firmosin me gishtin e madh të dorës të ngjyer me bojë, kam provuar një ndjenjë inferioriteti që s'ma ka ngjallur asnjë dykëmbësh i qytetëruar i perëndimit."

(Indro Montanelli, Libri : "Shqipëria njëmijë e një", botimi shqip, faqe 164)

Ia vlejti barra qeranë Z. Artur Zheji?


Vetëm e vetëm për të fituar "kredo" gazetareske e shikueshmëri në emisionin e tij të ri, 360 gradë në NEWS 24, Artur Zheji interviston dhe e shpërndan masivisht një palointervistë me një të rrjedhur nga trutë, i cili edhe pse me gjak shqiptar nuk humbi asnjë rast pa i sharë shqiptarët, pa trajtuar si lekcë flamurin e lashtë shqiptar, pa fyer simbolet kombëtare, ekzistencën e shtetit shqiptar, pa përvetësuar heroin legjendar Gjergj Kastrioti e pa mohuar historinë shqiptare të shkruar me gjak.

E të gjitha këto, në praninë indiferente të Z. A. Zheji, i cili i përngjante një gjallese pa gjak, një njeriu pa moral, pa intelekt e bagazh historik, pa atdhedashuri, pa profesionalizëm gazetaresk.

Cila është arsyeja pse publikut shqiptar i shërbehen idetë e një skizofreni si Kristo Papas, Z. Zheji?
Shkroi: Stop Injorancës !
Palointervista: http://www.balkanweb.com/kryesore/1/rrefehet-si-asnjehere-me-pare-perpara-artur-zhejit-ideologu-neonazist-i-agimit-te-arte-118343.html

Përrallat dhe morali i tyre

Kësulkuqja nuk e dëgjonte gjyshen, pinoku ishte gënjeshtar, Tarzani nuk vishte rroba, Borëbardha jetonte me 7 meshkuj, Hirushja lante e shplante gjithë ditën, Bukuroshja e fjetur u lidh me atë tipin se ishte i pasur, Johny Bravo ngacmonte çdo femër që i dilte para, Princesha puthte bretkosat, etj, etj...

Fillimisht e kisha marrë shumë me humor këtë batutë që lundronte gjithandej duke ironizuar fëmijët e sotëm nëpërmjet paradokseve të përrallave me të cilat ata rriten, por po shoh se qenka realisht një problem që nuk duhet kaluar me një dozë humori, kaq thjeshtë .
Padyshim që përrallat tek fëmijët kanë ndikim shumë të madh jo vetëm për t'iu stimuluar imagjinatën, por gjithashtu për ti përgatitur për jetën dhe për ti edukuar me një moral të shëndetshëm.

Por sa vend mund të mbetet për edukim ku në çdo përrallë ka një egërsirë që kërkon të të shqyejë, një shtrigë që bën gjithçfarë magjirash, apo një princ a princeshë të bukur dhe jo njerëz të zakonshëm të drejtë, të mirë e të pasur shpirtërisht?

Shkroi: Stop Injorancës !

Mesazhet private dhe Stop Injorancës

Duke parë statistikat e faqes, më kapën sytë diçka që më bëri vërtetë përshtypje.
Nga 26 dhjetori 2012 e deri në 22 janar 2013, 743 herë kanë hyrë në faqen tonë, nëpërmjet mesazheve private.

Kjo faqe dallohet për gjallërinë e saj, 3000 anëtarë janë aktivizuar në faqe këtë janar, nga 8000 anëtarë që janë të rregjistruar, por nuk ma priste mendja që një pjesë e madhe e aktivitetit kalonka përmes mesazheve private.

Në rast se ky komunitet virtual pashmangërisht kthehet edhe në një Big Brother virtual, kujdes... Vëllai i madh, ju vëzhgon!

Shkroi: Stop Injorancës !

Kahmos

Kahmos vazhdoj të shoh njerëz të përvuajtur

Nëpër rrugë, stacione, mejhane...kahmos.

Dua t'i përqafoj, t'ua puth duart me kallo,

Pse jo, t'ua mbaj unë thesin me halle..

Mëdyshem. Ndrydhem.

Kam frikë mos më injorojnë e më marrin për të çmendur.

Kështu dhembshuria ime merr trajtë hipokrite:

Vë syzet e errëta dhe qaj.. Qaj,

Aq sa edhe zëri përligjës i ndërgjegjes ungjillore

më vjen si fishkëllimë nga fundi i pusit.


Arti Lushi

Cilat janë shprehitë diskriminuese në shqip?


Kemi hasur jo shpesh reagime shumë të turbullta dhe nisur nga ky fakt mendojmë se është e arsyeshme të ritheksohet dhe të trajtohet ky nocion për të gjithë.
Më kujtohet para disa kohësh kur një grua u ofendua përse e quajta femër, pasi sipas saj ky ishte një term diskriminues.

Për të gjithë "puritanët virtualë", fjalët e shqipes të cilat kanë një konetacion negativ dhe e gjykojnë individin duke iu referuar sipërfaqësisht racës, ngjyrës, krahinës, idesë, fesë, kombësisë, gjinisë, pamjes fizike, sëmundjeve apo patologjive të ndryshme, trajtohen si raste diskriminimi.

Pra, në vend që ta quajmë dikë arixhi, mund ta quajmë cigan, në vend që të përdorim fjalën zezak, mundet fare mirë ta quajmë njeri me ngjyrë. Në vend se ta quajmë malok, mund ta quajmë malësor, apo në vend që ta quajmë islamik, mund ta quajmë musliman, në vend që ta quajmë dikë fashist, mund ta quajmë i djathtë ekstrem, në vend që ta quajmë dikë breshkë, mund ta quajmë thjeshtë italian. Apo në vend të pederast, mund të përdorim shprehjen homoseksual.

Apo në vend që ta quajmë dikë gagaç, qorr, gungaç, topall, budall, mundet fare mirë ti thërrasim analogisht sipas sëmundjes e cila i ka prekur.

Shkroi: Stop Injorancës !

Krijimi i stereotipit shqiptar


Një 59 vjeçar italian, Raffaele Vorrano, ka vrarë me 4 plumba gruan e tij shqiptare, 47 vjeçaren Donika Xhafa dhe vrasja dyshohet të jetë kryer për motive xhelozie.

Tani dua t'iu shoh të gjithëve në kor të shkruani:


a.) Itali hesapi.
b.) Nuk bëhet Italia me italianë.
c.) Ç'të bësh, jetojmë në Itali?!
d.) S'ka shtet prandaj.
e.) Meshkujt italianë janë kafshë që s'kanë pikën e respektit ndaj gruas.
f.) Policët italianë janë rob të trashë.
g.) Këta italianët e veriut janë malokë etj, etj, etj që i dini shumë mirë vetë...

Shkroi: Stop Injorancës !

Meditim me krim!

Shoqeria shqiptare eshte e pamaturuar mire, eshte si ajo bima e brishte qe kerkon seren per tu rritur, ate seren filtruese qe lejon ngrohtesine e diellit te hyje brenda por qe ndalon stuhite dhe rrebeshet, minjte dhe insektet qe mund ti marrin jeten. Kjo sere eshte familja, shteti, shkollimi, qyteti, ligji, dashuria. Por kjo mbulese ne shqiperi eshte plot me vrima, diku diku eshte e shqyer dhe personaliteti i individit perballet me veshtiresi dramatike mbijetese. Nje nga deformimet qe ndodh ne kete rast, nje nga te shumtet, eshte edhe menyra e perballjes me problemin. Truri ka sistem mbrojtes ndaj problemeve. Ai i injoron ato. Ndodh harresa, qe eshte nje amnezi e dobishme per te, por qe e limiton jeten brenda nje qarku te shkurter. Ky rreth mikroskopik vicioz le jashte historine, dashurine, vazhdimesine, progresin, rritjen dhe prodhon individe te vegjel qe perpeliten ne mbijetese.
Po marr si shembull krimin e fundit te ndodhur brenda familjes. Babai vret te birin dhe nusen e tij. Kjo ngjarje eshte nje vrime, jo me ne mbulesen e seres, por nje vrime ne ozon, qe ka per na perveluar te gjitheve si nje ndeshkim per pordhen helmuese kolektive qe bimesia e vogel perpelitese leshon ne mjedis. Disa nga ju e injorojne kete ndodhi, disa te tjere leshojne vrer dhe urrejtje, disa e vuajne ne heshtje, nje profesor i nderuar (Artan Fuga) propozon nje zgjidhje ‘’absurde’’. Ai thote: Le ta falim te lajthiturin! Te gjitha personalitetet e deformuara reagojne fort. Ata besojne akoma te sera e holle e plasmasit plot e perplot me vrima. Shume te tjere ndalen dhe mendojne per fjalet e mencura te profesorit. Nese kete perbindesh te vogel te plakur e burgosim ai do i kaloje i cliruar vitet e fundit te jetes brenda hekurave dhe do lere jashte gjithe helmin e asaj qe beri. Atje brenda ai do ndihet se eshte denuar mjaftueshem per krimin, madje do ndihet i ngushelluar nga te ngjashmit e tij qe gelojne te mbrojtur nga hekurat dhe ushqehen parazitare ne kurriz te shoqerise. Ja ku e mori ndeshkimin e ligjit dhe perbuzjen dhe urrejtjen e shoqerise. Kaq mjafton per te. Po per ne te tjeret? Po me ne te tjetret cfare ndodh? Cfare ndodh me mbulesen, me vrimen ne ozon, cfare ndodh me dashurine, me familjen, cfare ndodh me gjumin tim te shqetesuar, me ankthin qe po perjetoj sot?
Patem fat qe u zgjuam me shi. Ai nuk na lejoi te cmendeshim. Na ngushelloi natyra, ajo eshte gjithmone aty, si nje nene e madhe e mencur qe na do te gjitheve dhe qe na jep mesime shume te vyera. Ajo thote: rrituni ne gjirin tim, c’e keqe ju gjen nga shiu? Hiqeni mbulesen me vrima te plasmasit qe u jep iluzionin se po mbroheni kur ne fakt ju nuk keni pse te mbroheni . Une jam nena juaj dhe ju dua shume.

Elona Bejo

Më ka ardhur në majë të hundës!

Po po, në majë të hundës më ka ardhur, tek shoh sesi një grup njerëzish e trjaton si KURVE shtetin tim, shtetin tonë… Më ka ardhur në majë të hundës, Salë Berisha, shpura e tij e horrave dhe fryma me të cilën ata ushqejnë këtë sistem të ndyrë materialisto-vulgar, fryma me të cilën ata qeverisin vendin tim, vendin tonë… Koka avull më nxjerr nga xhindosja, kur perceptoj masakrën që i bëhet për çdo ditë vlerës, demokracisë, shtetit të së drejtës… Masakrën që i bëhet prej mendësisë së bajgave, antivlerës e antishtetit që ai dhe regjimi i tij përfaqëson… Më ka ardhur në majë të hundës zvarraniku Sali, që brënda natës ndryshon ngjyrë dhe nga servilo-hoxhist, na u shndërruaka në flamur të demokracisë e lirisë… Po ç’ne ti more?! Ç’demokraci leshi na tregon ti more?! Ç’lidhje ke ti me demokracinë, lirinë, vlerën?! Ti, që u ngjize në mitrën e zezë të dreqit të kuq hoxhist! Ti, që ishe ndër kurvat e preferuara të këtij dreqi! Ti, që për çdo ditë manifeston mishërimin e hipokrizisë njerëzore, mishërimin e antivlerës, e vetë dreqit… Ti, që duke shfrytëzuar forcat e errëta të këtij vendi, ke kapur prej fyti këtë shtet e sillesh sikur të jesh në sarajet e tua ku mund të bësh ç’të duash, kur ta duash e si ta duash… Ti, që me metodat e tua prej merimange, ke arritur të injektosh frikë në vatrat e gjithësecilit prej nesh, duke i lëshuar fijet e tua gjithandej, për të pritur më pas, veshëngritur dridhjen më të vogël… Ti, që gjithë energjinë e qënies tënde, e ke vënë në shkatërrim të demokracisë, vlerës, të këtij vendi, vendit tim, vendit tonë… Ti, që ke 20 vjet që e përdhunon papushim këtë vend e nuk di të ndalesh… Po ç’kërkon më xhanëm?! Nuk u ngope?! Ia ke shqyer tashmë çdo cipë këtij shteti dhe demokracisë së tij, të cilën e kurvërove ende pa zhvirgjëruar… Më thuaj, ç’kërkon të bësh më?! Misioni yt u krye, është kryer me kohë… E vodhe, e sakatove, e vrave, e MASAKROVE, këtë popull, në 97’, në gërdec, në 21 janar, për çdo ditë, saç deshe, siç deshe, kur deshe… Ç’kërkon t’i bësh më ?! Ç’ka ngelur më për t’i bërë?! Më thuaj, pra?! Ç’ka ngelur më për t’i bërë?! A nuk është e qartë?! Misioni yt u krye Sali, është kryer me kohë…!
Ndoshta, shumëkush nga ju që po më lexoni në këto momente, gjëja e parë që do t’u shkojë ndër mend, është se në këtë shkrim s’po ndjek arsyen, gjykimin e ftohtë, etikën, se po tregohem emocional, plot mllef. E unë do t’ju them që po, ka një të vërtetë këtu. E vërteta është, që më KA ARDHUR NË MAJË TË HUNDËS, me plotë gojën. E vërteta është, që nuk mundem më të duroj mbi krye një shtet, një regjim, i cili nuk më përfaqëson, të cilit nuk i bëhet fare vonë se jam gjallë apo kam vdekur, se marr frymë apo jo… Një shtet, i cili kontribuon çdo ditë në mjerimin shpirtëror e material të këtij populli, në funksion të ënjtjes materiale e varfërimit shpirtëor të gupit kriminal që e ka kapur… Një shtet, që vret çdo ditë shpresën tek mijëra të rinj, që tredh çdo ditë mijëra të rinjë me farsën e madhe që e quan shkollë… Një shtet që ka humbur çdo lloj legjitimiteti moral apo juridik, për të vazhduar të qeverisë… Ky shtet, i cili si detyrim parësor kushtetues e moral, ka mbrojtjen tonë, të jetës, shëndetit, pronës, të drejtave e lirive tona, jo vetëm që nuk e bën këtë, por edhe kur ne ngrihemi të protestojmë, të realizojmë të drejtën tonë kushtetuese, ai na VRET… Ky shtet, frerët e të cilit ndodhen në duart e zvarranikut blu(sot) dhe të besuarve të tij pa ngjyrë, pa din e pa iman…
Prandaj, pra, i shkruaj këto shkronja me ndërgjegje të plotë, sepse e di që jam plotësisht i legjitimuar moralisht. Sepse, kam kohë që duroj mbi kurriz, peshën e rëndë të këtij regjimi të ndyrë… Sepse o njerëz, megjithëse shpesh mund të harroni, jetojmë në një vend, që të paktën juridikisht është ende i lirë… Sepse o njerëz, iu takon juve dhe vetëm juve, e drejta për të vendosur mbi veten tuaj, askujt tjetër, aq më pak një grupi kriminelësh që sillen si shtetarë…

Geraldo Taraj

"Një tekst fetar nuk duhet kurrë t'i kalojë tri faqet"

Mos iu përgjigj budallait simbas budallallëkut të tij, që të mos bëhesh edhe ti si ai."
"Përgjigjju budallait simbas budallallëkut të tij, që ai të mos mendojë se është i mençur". [Fjalet e Urta-Bibla]

Këto pasazhe që na i solli për propagandë këtu në faqe një besimtar fetar, provojnë pikërisht shprehjen e famshme:
"Një tekst fetar nuk duhet kurrë t'i kalojë tri faqet. Nëse i kalon atëherë fillon e kundërthotë vetveten". F. Fisteku